Bedrijfspand
Na 26 jaar werden we opgeschikt door een enorme huurverhoging van ons bedrijfspand
Soms moet je in het leven een banaan loslaten. Van apen is het bekend dat ze niet in staat zijn om bezit, dat ze eenmaal in hun handen hebben, kunnen loslaten. Ze worden vaak op deze wijze gevangen door mensen. Andere zoogdieren hebben daar blijkbaar minder last van en geven zich op het laatste moment gewonnen en redden zo hun vege lijf door los te laten en te vertrekken.
Dit waren de twee opties waar we een maand geleden uit konden kiezen.
De huisbaas kwam ineens met het bericht dat door 'omstandigheden' de laatste 10 jaar de huur niet meer was geïndexeerd. Er leek zelfs ergernis te zijn ontstaan dat wij 10 jaar lang geen huurverhoging hadden gevraagd. De claim van de misgelopen huurpenningen werden direct als achterstallige huur verklaard en met de nodige juridische onderbouwingen op ons bord gelegd. Daarnaast moest per direct een nieuw huurcontract met een extra huurverhoging komen.
Dan ga je als bedrijf toch eens je knopen tellen en kijken of die extra kosten nog doorberekend kunnen worden naar klanten. Dit was geen optie en harder en langer gaan werken ook niet. Bezuinigen was ook niet meer mogelijk, het coronabeleid was al de kaalslag.
Je gelijk bij de rechter halen is ook tegenwoordig een utopie, 'ondernemersrisico' noemen ze dat eenvoudig. Daarnaast kost dat veel tijd, de (verhoogde) huur loopt gewoon door en de proceskosten van de tegenpartij komen daar ook nog eens bij.
In dat geval ben je werkgelegenheid voor anderen aan het scheppen en je loopt zelf leeg. Dus..., wegwezen was ons besluit. Het was drie weken enorm aanpoten, heel veel spullen weggegooid en weggegeven!
Naast dat het ons nu geld gaat schelen, waren we die schimmellucht van het pand, het vocht en de kou door achterstallig onderhoud al langer beu. Het pand staat te koop, zoals bedoeld...