
Nee hoor, hier geen enthousiaste verkooppraatjes!
Tis mijn openbare etalage.
Kijk rustig rond
en voel je nergens toe verplicht!
Waarom zou je?

Mijn opa zei op zijn sterfbed: "Ron, ik geef je nog één advies, neem nooit advies van een ander aan!".
Die uitspraak lijkt tegenstrijdig, maar is het resultaat van zijn leven vol onzinnige en nutteloze bezigheden, opgelegd door anderen, die uit eigen gewin, een belangrijk deel van zijn tijd hadden gestolen. Maar zijn advies heb ik nog ter harte genomen.
De langzame ploeger in mij heeft me ver genoeg gebracht. Dus nu nog het roer omgooien is niet direct een noodzaak meer. Toch ligt, wanneer je niet uitkijkt, de verzuring op de loer. Of dat het door mijn leeftijd komt of door de afstompende media die we dagelijks te slikken krijgen, vraag ik me al
langer af. Alles eenvoudiger maken is prio 1 geworden. Ik ben bijvoorbeeld gestopt met Engelse teksten op deze website. Moderne webbrowsers vertalen teksten bijna automatisch. Veel Aziatische landen plaatsen daarom ook geen Engelse teksten meer op hun websites. Ik doe mee!
Schilderijen hebben nog nauwelijks invloed op de tijdgeest. Van alles is er te veel, althans, zo lijkt het soms. "Je kunt net zo goed niks doen", hoor je vaak. Creatief zijn, is vergelijkbaar met naar een sportschool gaan, je doet het voor jezelf, maar toch knaagt de stille wens dat je prestaties gezien te worden.
Al decennia lang wordt smalend geopperd dat 'kunstenaars'
moeten lijden, maar nu is de kunsthandel (en de kunstwereld) zelf aan de beurt om het hoofd boven water proberen te gaan houden. Er zit nauwelijks nog handel in Moderne kunst. Hoe de kunstwereld zich gaat aanpassen wordt interessant.
Intussen heb ik meer tijd om van mijn eigen werk te genieten.
Het zijn kleurrijke schilderijen en 'stralen een positieve lading uit' en dat zonder batterijen! De schilderijen hebben alleen wel af en toe een beetje daglicht nodig, net als wijzelf!